|
 |
« : 21 Haziran 2011, 08:29:38 » |
|
[size=10-8pt]Efendimiz (s.a.v) Ümmetinin Selametiyle Uğraşmakla Vaktini Harcadı. Kapı Kapı Gezdi Allah Bir Dedi. Diyar Diyar Gezdi Resulü Ben Dedi . Bir Gün Hz Fatıma Saçını Başını Dağınık Gördü Babacığım Senin Bu Durumun Ne Zaman Değişecek Dedi - Dediki Fatıma Ümmeti...m Selamet Bulana Kadar. Ümmetinin İman Etmemesi Onu Çok Üzüyordu. O Kadar üzüldüki Kur'an Şöyle Dedi . (Ey Muhammed! Mü'min olmuyorlar diye adetâ kendini helak edeceksin! -
Şuara Suresi 3 -) Ümmeti İçin Adete Çırpınıyordu. Hz Ali Anlatıyor; Son Anlarıydı Yanına Geldim, Konuşacak Hali Yoktu Ama Yinede Konuşuyordu. Fısıldadığını Farkettim Kulağımı Yaklaştırdım Ümmetim, Ümmetim, Ümmetim Diye İnlediğini Duydum Dedi. ve Hz Aişe Anlatıyor; Son anlarıydı ve Hala Ümmetine Öğütler Veriyordu diyorduki Kadınlara zulmetmeyin, Emrinizde Çalışanlara Zulmetmeyin, Namazı Terketmeyin.. -
Biz Kimmiyiz Kardeşim? Ümmeti Aç Kalmasın Diye Bir Gününü Bir Hurmayla Geçiren Ümmeti üşümesin diye örtüsünü veren Kendisi Bir Hasırın Üzerinde Yastıksız Yatan. Ümmeti İçin Her Seher Vakti Dua Eden, Hazreti Muhammed Mustafa Sallallahu aleyhi vessellemin
ÜMMETİYİZ..[/size]
|