Nîmet; iyilik, rızık, saâdet anlamındadır. İnsanların, sıhhatli, sağlam, râhat, neşeli yaşamalarına ve âhirette sonsuz saâdete kavuşmalarına sebep olan faydalı şeylere, nimet denir. Allahü teâlâ, çok merhametli olduğu için, kullarına lâzım olan bütün nimetleri yaratmıştır. Bunlardan nasıl istifâde edileceğini, Peygamberleri ile gönderdiği kitâplarında bildirmiştir. Müslümân olsun, kâfir olsun, herhangi bir insan, bu kitâplara uygun yaşarsa, dünyâda râhat ve huzûr içinde olur. Ahmed Gazâlî hazretleri buyuruyor ki: Ey insanoğlu! Allahü teâlâ bütün eşyâyı senin için yarattı. Seni de kendisi için yarattı. Sen ise, Allahü teâlânın senin için yarattığı şey ile meşgûl oldun..

Batum’un Ahıska kazasında 1870 senesinde dünyaya geldi. Babası Şerif Efendi’dir. İki yaşında annesini, dört yaşında da babasını kaybeden Ali Haydar Efendi Kuddise Sırruh ilk ilim tahsilini memleketinde yapmıştır. Daha sonra Erzurum’da medrese tahsiline devam etmiştir. Erzurum’dan sonra İstanbul’a gelen Ali Haydar Efendi, Fatih Camii Şerifi’nde derslere devam ederek, Beyazıd dersiâmlarından Çarşambalı Hoca Ahmed Hamdi Efendi’den 1901 yılında icazet almıştır. Ahmed Hamdi Hoca’nın derslerine devam ederken, devrin kadısını yetiştiren şimdiki Hukuk Fakültesi’nin ilk şekli olan Medresetü’l Kuzzât’a.. 

İnsan, maddî ve manevî nimetlerle çepeçevre kuşatılmış bir varlıktır. Nefes alış verişinde bile iki nimeti aynı anda yaşamaktadır. Allah Teâlâ’nın insanoğluna lütfettiği maddî ve manevî nimetlerin tespit edilip sayılması mümkün değildir. Nitekim Allah Teâlâ, “O size istediğiniz her şeyden verdi. Allah’ın nimetini sayacak olsanız sayamazsınız. Doğrusu insan çok zalim, çok nankördür” [3] buyurmaktadır.Öncelikle bizi insan olarak yarattığı için Rabbimize şükretmeliyiz. Bize akıl verdiği için, iyiyi kötüyü, doğruyu yanlışı birbirinden ayırabildiğimiz için şükretmeliyiz. Beden ve ruh sağlığımız, yeraltı ve yer üstü zenginliklerimiz

Yüce Rabbimiz insanoğlunu toplumsal bir varlık olarak yaratmıştır. Bizi kuşatan en yakın sosyal çevre, ailemiz ve akrabalarımızdır. Bu sebeple dinimizin önemle üzerinde durduğu konulardan birisi de akrabalık bağlarının gözetilmesidir. Hem Kur’ân-ı Kerîm’de hem de hadis-i şeriflerde bu hususta önemli uyarılar ve müjdeler vardır. Hutbemin başında okuduğum âyet-i kerîmede Allah Teâlâ şöyle buyuruyor: “Akrabaya, yoksula, veya yolda kalmışa hakkını ver. Allah’ın rızasını isteyenler için bu en iyisidir. İşte bunu yapanlar kurtuluşa erenlerdir” [1]. Nisa sûresinin 36. âyetinde şu önemli buyruklar yer alır: “Allah’a ibadet edin ve O’na hiç bir şeyi ortak koşmayın.